بیش از شصت سال از زمانی که اندی وارهول با مجموعه قوطیهای سوپ کمپبل، مرز میان کالای مصرفی و اثر هنری را از نو تعریف کرد میگذرد؛ اقدامی که نهتنها هنر پاپ را به جریان اصلی هنر معاصر وارد کرد، بلکه نگاه تازهای به فرهنگ عامه، تولید انبوه و تکرار بصری ارائه داد. حالا این ایده، در قالب پروژهای خلاقانه در پلتفرم لگو، دوباره بازتفسیر شده است؛ اینبار نه روی بوم نقاشی، بلکه در قالب یک سازه سهبعدی ساختنی که به نوعی تجربهای از اندی وارهول را ارائه میدهد.
این پروژه که به شکل یک قوطی سوپ کمپبل طراحی شده، پس از باز شدن، فضای داخلی استودیوی معروف The Factory را آشکار میکند؛ همان فضایی که نام اندی وارهول با آن گره خورده است.
در نگاه نخست، شباهت ظاهری قوطی با نمونه واقعی، یادآور زبان بصری آشنای آثار وارهول است، اما ارزش اصلی این پروژه در لایه درونی آن نهفته است؛ جایی که بازسازی دقیقی از محیط کاری این هنرمند با استفاده از بلوکهای لگو ارائه میشود.
فضای داخلی با رنگ نقرهای فلزی طراحی شده که بهوضوح به زیباییشناسی فویل آلومینیومی فکتوری اشاره دارد. دیوارها و کف با چاپ آثار شناختهشده وارهول پوشیده شدهاند؛ رویکردی که به عادت او در کار کردن مستقیم روی زمین و احاطهشدن توسط آثارش ارجاع میدهد.
حضور مینیفیگور اندی وارهول با کلاهگیس نقرهای معروفش، در کنار اشیایی مانند گوی دیسکو، دوربین فیلمبرداری، موتورسیکلت و کاناپه قرمز، تلاش سازنده برای وفاداری تاریخی به فضای واقعی فکتوری و دقت طراحی لگو را نشان میدهد.
از نظر فنی، این سازه شامل ۱۱۱۷ قطعه لگو است و با ارتفاع ۳۲٫۶ سانتیمتر و قطر ۲۴ استاد (Stud، واحد اندازهگیری استاندارد در سیستم لگو است و به همان برجستگیهای کوچکی گفته میشود که روی سطح قطعات لگو دیده میشوند و برای اتصال آجرها به یکدیگر به کار میروند.)، یکی از نمونههای پیچیده در طراحی فرمهای منحنی به شمار میآید.
استفاده کامل از قطعات منحنی برای ایجاد دیوارهای صاف، و همچنین بهکارگیری سیستم لولای سهبخشی برای باز شدن قوطی، نشاندهنده دقت مهندسی و برنامهریزی ساختاری بالای پروژه است. نکته قابل توجه دیگر، استفاده گسترده از قطعات چاپی بهجای برچسبهاست؛ تصمیمی که هم از نظر کیفی و هم از منظر وفاداری به اثر هنری، اهمیت دارد.
این پروژه همچنین با ارائه ۳۲ برچسب متفاوت از طعمهای سوپ کمپبل، بهطور مستقیم به مجموعه معروف سال ۱۹۶۲ اندی وارهول ارجاع میدهد؛ مجموعهای که شامل ۳۲ بوم مجزا بود و مفهوم «سریالیته» را به یکی از پایههای اصلی هنر پاپ تبدیل کرد.
به این ترتیب، سازه لگو نهتنها بازنمایی فیزیکی یک نماد هنری است، بلکه مفاهیم نظری آثار وارهول را نیز در خود بازتاب میدهد.
پروژه حاضر در حال حاضر بهعنوان یک اثر هواداری در وبسایت LEGO Ideas قرار دارد و در صورت رسیدن به حد نصاب ۱۰ هزار رأی، وارد مرحله بررسی رسمی برای تولید انبوه خواهد شد. بازتولید جهان اندی وارهول در قالب لگو، نشان میدهد که چگونه میراث هنر معاصر همچنان میتواند در رسانهها و فرمهای جدید بازخوانی و بازتفسیر شود.