دونالد ترامپ به‌تازگی از نهادی جدید با عنوان «Board of Peace» (هیئت صلح) رونمایی کرده است؛ نهادی که بنا بر اعلام رسمی، هدف آن پرداختن به مناقشات جهانی عنوان شده. هم‌زمان با معرفی این نهاد در مجمع جهانی اقتصاد در داووس، لوگوی رسمی آن نیز منتشر شد؛ نشانی که به‌سرعت به یکی از سوژه‌های داغ بحث در میان طراحان و کاربران شبکه‌های اجتماعی تبدیل شد.
لوگوی «هیئت صلح» در نگاه نخست شباهت چشمگیری به نشان رسمی سازمان ملل متحد دارد. در حالی که لوگوی سازمان ملل شامل تاجی از شاخه‌های زیتون است که نقشه‌ی کامل جهان را در بر می‌گیرد، نسخه‌ی جدید ارائه‌شده توسط تیم ترامپ، همین ساختار را با تغییراتی معنادار بازآفرینی کرده است: نقشه‌ی جهان به شکل قابل توجهی ساده‌سازی شده و عملاً تنها آمریکای شمالی در مرکز آن دیده می‌شود. علاوه بر این، کل نشان با رنگ طلایی براق اجرا شده که حال‌وهوایی تجملی و قدرت‌محور به آن می‌بخشد.
این انتخاب‌های بصری، موجی از واکنش‌ها را در فضای آنلاین برانگیخته است. بسیاری از کاربران و طراحان، این لوگو را نسخه‌ای بازطراحی‌شده از نشان سازمان ملل دانسته‌اند که با حذف بخش عمده‌ای از نقشه‌ی جهان و تأکید بر آمریکا، پیامی سیاسی و نمادین را منتقل می‌کند. برخی نیز استفاده از رنگ طلایی و فرم سپرمانند را نشانه‌ای از نگاه سلطه‌محور و تمرکز بر «حمایت ایالات متحده» تعبیر کرده‌اند.
در مقابل، تاکنون هیچ توضیح رسمی‌ای درباره‌ی ایده، فرآیند طراحی یا منطق بصری این لوگو از سوی تیم «هیئت صلح» منتشر نشده است. همین سکوت، گمانه‌زنی‌ها و نقدهای گسترده‌تری را در محافل طراحی و رسانه‌ای به دنبال داشته است.
برای مقایسه، نشان سازمان ملل در سال ۱۹۴۵ و توسط تیمی به سرپرستی اولیور لینکلن لاندکوئیست طراحی شد. این نشان بر پایه‌ی نقشه‌ای با تصویرسازی آزیموتال و مرکزیت قطب شمال شکل گرفته و با تاجی از شاخه‌های زیتون، نمادی جهانی از صلح، بی‌طرفی و همگرایی بین‌المللی را به نمایش می‌گذارد.
در چنین بستری، شباهت ساختاری لوگوی «هیئت صلح» به نشان سازمان ملل، در کنار تغییرات هدفمند آن، باعث شده است که این هویت بصری نه‌تنها یک طراحی گرافیکی، بلکه بیانیه‌ای نمادین با خوانش‌های سیاسی و ایدئولوژیک تلقی شود؛ موضوعی که احتمالاً در روزهای آینده نیز محل بحث و تحلیل باقی خواهد ماند.