در آستانه دیدار امشب نروژ و برزیل در مرحله یک‌هشتم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶، نگاه بسیاری از علاقه‌مندان به طراحی نیز به پیراهن تیم ملی نروژ جلب شده است. این تیم که از ابتدای جام جهانی با همین هویت بصری تازه وارد مسابقات شده، حالا در ادامه مسیر خود در این رقابت‌ها به میدان می‌رود؛ هویتی که مهم‌ترین ویژگی آن، فونت اختصاصی نام بازیکنان و شماره‌های پیراهن است؛ تایپوگرافی‌ای که با الهام از الفبای باستانی رون‌های اسکاندیناوی طراحی شده است.
این پروژه که توسط نایکی توسعه یافته، تلاش می‌کند بخشی از تاریخ و فرهنگ نروژ را در قالب زبانی گرافیکی و معاصر روی پیراهن تیم ملی این کشور بازتاب دهد.
الهام از الفبای باستانی اسکاندیناوی
فونت جدید از «فوتارک» (Futhark)، الفبای باستانی اقوام ژرمنی شمال اروپا، الهام گرفته است. این الفبا با خطوط مستقیم، زوایای تیز و فرم‌های هندسی شناخته می‌شود؛ ویژگی‌هایی که در طراحی جدید نیز حفظ شده‌اند. نتیجه، تایپوگرافی‌ای است که ضمن حفظ خوانایی، به هویت تاریخی و فرهنگی نروژ نیز اشاره دارد.
در نسخه نهایی، فرم حروف و اعداد به‌گونه‌ای بازطراحی شده‌اند که علاوه بر انتقال هویت بصری مورد نظر، استانداردهای لازم برای خوانایی در ورزشگاه، پخش تلویزیونی و رسانه‌های دیجیتال را نیز رعایت کنند.
تجربه‌ای که این بار به نتیجه رسید
نروژ پیش‌تر نیز در سال ۲۰۲۴ تلاش کرده بود از فونتی با الهام از رون‌های وایکینگ استفاده کند، اما آن نسخه به دلیل پیچیدگی بیش از حد و کاهش خوانایی، نتوانست تأییدیه فیفا را دریافت کند و تیم ناچار شد از فونت استاندارد نایکی استفاده کند.
در نسخه ۲۰۲۶، جزئیات اضافی حذف و ساختار حروف ساده‌تر شده است؛ تغییری که باعث شده این بار فونت اختصاصی با الزامات خوانایی فیفا مطابقت داشته باشد و امکان استفاده از آن در مسابقات رسمی فراهم شود.
پیراهن دوم؛ ادای احترام به برزرکرها
بیشترین جلوه این تایپوگرافی روی پیراهن دوم تیم دیده می‌شود؛ پیراهنی که برای نخستین بار در تاریخ تیم ملی نروژ به‌طور کامل مشکی طراحی شده است. لوگوی نایکی و نشان تیم نیز با رنگی تیره اجرا شده‌اند تا تنها نام و شماره سفید بازیکنان بیش از سایر عناصر دیده شوند.
این طراحی ادای احترامی به «برزرکرها»؛ جنگجویان افسانه‌ای وایکینگ است که در روایت‌های تاریخی و اسطوره‌ای اسکاندیناوی به شجاعت و روحیه جنگندگی شهرت دارند.
جزئیات پنهان در پیراهن خانگی
پیراهن اصلی نروژ همچنان بر پایه رنگ قرمز طراحی شده و صلیب آبی پرچم این کشور را در خود جای داده است. در بخش‌های آبی، نقش‌مایه‌هایی برگرفته از سبک هنری «اورنس» (Urnes) دیده می‌شود؛ یکی از شناخته‌شده‌ترین شیوه‌های هنر تزئینی اسکاندیناوی که بدون برهم زدن سادگی طراحی، لایه‌ای از هویت فرهنگی را به لباس اضافه می‌کند.
اعداد روی پیراهن نیز با همین رویکرد بازطراحی شده‌اند؛ برای مثال، عدد ۸ ظاهری شبیه یک ساعت شنی زاویه‌دار پیدا کرده و عدد ۹ نیز به جای فرم منحنی رایج، ساختاری کاملاً هندسی دارد.
استفاده از فونتی اختصاصی برای نام و شماره بازیکنان، بخشی از رویکرد جدید برندهای ورزشی در طراحی هویت بصری تیم‌های ملی است. در این پروژه نیز تلاش شده است تا عناصر تاریخی و فرهنگی نروژ، از فرم حروف گرفته تا جزئیات لباس، در قالب یک زبان بصری یکپارچه بازآفرینی شوند.
