«چندین سال پیش به این فکر افتادم که براى کتاب هاى «احمدرضا احمدى» که همکارى مداوم و طولانى مدتى با کانون پرورش فکرى داشته و دارد؛ یک یونیفرم و هویت ویژه طراحى کنم که در عین مشترکات و تفاوت هاى هرکدام، تشخص این نویسنده بزرگ را به خوبى در خود داشته باشد. در مورد مشترکات، نکته هاى مختلفى را لحاظ کردم: اول اینکه قطع تمامى کتاب ها را خشتى در نظر گرفتم که در اصل نمونه اى ترین قطع کتاب کانون در ۵۰ سال گذشته است. اکثر قریب به اتفاق این مجموعه با تایپ زر کار شده و دلیل آن اینست که در گذشته اکثر طراحان کانون از این فونت استفاده مى کردند. مشخصه بعدى این بود که برخلاف بقیه کتاب هاى مصور که معمولا محلى براى لى اوت متن، در دل تصویر در نظر گرفته مى شد؛ تصاویر این مجموعه به صورت مستقل و اکثرا در دو صفحه مقابل هم کار شدند. این تصویرسازى ها، همانند اثرى انفرادى ولى طبیعتا بر اساس متن کتاب، شکل گرفتند.
نتیجه اینکه هنگامى که کتاب ها را ورق مى زنید؛ تفکر نویسنده، تفکر طراح گرافیک و تفکر تصویرگر را در کنار هم مشاهده مى کنید. تالیف جداگانه ى طراح گرافیک و تصویرگر در کنار داستان قرار مى گیرد که هر سه در عین هماهنگى، نگاه و روایت خود را دارند و حلقه اشتراک اولیه آن ها، متن بوده است. اما منظر هر کدام در عین ارتباط جمعى، به تنهایى حضور دارد.
هدف من از این کار، رسیدن مخاطب به درک جدیدى از کتاب هاى تصویرى بود. اینکه گرافیک به طور مستقل مى تواند با مخاطب ارتباط برقرار کرده و در عین حال در کلیت مجموعه همراه و هم مسیر باشد»
توضیحات «کوروش پارسانژاد» را در مورد مجموعه کتاب هاى احمدرضا احمدى خواندید. این مجموعه، که در دو بخش بر روى سایت روزرنگ قرار خواهد گرفت و امروز شاهد قسمت اول آن خواهید بود؛ تلاش مى کند تمرکز خود را به طراحى گرافیک و مدیریت هنرى این مجموعه معطوف کند و در عین حال، نگاهى به مجموعه قصه ها و تصویرگرى هاى آن هم داشته باشد. امروز و در بخش اول، طراحى گرافیک دو کتاب «من حرفی دارم »و «پرنده‌ای بود که شباهت به هیچ پرنده‌ای نداشت» را خواهیم دید و در بخش دوم که به زودى بر روى سایت قرار خواهد گرفت، کتاب هاى بیشترى را مشاهده خواهیم نمود.
مجموعه‌ی «من حرفی دارم»
مجموعه‌ی «پرنده‌ای بود که شباهت به هیچ پرنده‌ای نداشت»
