نگاه ما به حروف و خطوط غیر فارسى مانند نگاه هنرمندان غربى به حروف فارسى است. نمى‌توانیم بخوانیم اما مى‌توانیم روابط فرم ها را ببینیم و درک کنیم. هر فرم و هر خطى قابلیت هاى خاص خود را دارد. مثلاً خطوط ایرانى و خوشنویسى ایرانى اتفاق‌هایى را در ترکیب بندى به وجود مى‌آورند که منحصر به خودشان است و با حروف لاتین نمى شود آن ها را ایجاد کرد و همین طور بالعکس. بنابراین ذهن طراح هم کمتر به آن ترکیب و اتفاقات توجه مى‌کند. حروف و ترکیبات غیر بومى سرشار از اتفاقات متفاوت است، ترکیب‌بندی های متفاوتی که به خاطر نوع ساختار حروف شکل می‌گیرد همراه با حروفی متفاوت و فرم‌های ناآشنا اما جذاب. و این براى طراحان حرفه‌اى بسیار آموزنده است و یکی از عوامل مهم جلب توجه به هنر و خوشنویسی ایرانى همین نکته است. در ادامه بخشى از طرح جلدهاى چشم‌نواز هنرمندی تایوانى را خواهیم دید. وانگ ژى هنگ، در سال ۱۹۷۵در تایپه به دنیا آمده است. وانگ ژى هنگ در سال ۱۹۹۵از دپارتمان تبلیغات و دیزاین در فوهسینى فارغ التحصیل شد، سال۲۰۰۰استودیوى طراحى خود را راه اندازى کرد و فعالیت هاى تجارى و هنریش را آغاز کرد. وى ۹بار برنده جایزه‌ى پروانه‌ى طلایى در تایوان شده که بالاترین افتخار به عنوان یک طراح جلد در این کشور می‌باشد. او جوایز بین المللى بسیارى را دریافت کرده است، از جمله جایزه‌ى طراحى گرافیک تایوان، جایزه‌ى kaoru kasai و نیز مدال نقره از جایزه جهانی طراحی HKDA (انجمن طراحان هنگ کنگ).
