مجموعه طرح‌هاى فنجان “راحله جمعه‌پور” نکته‌ى مهمى را به خاطرمان مى‌آورد: خلاقیت، حتى از اشیا و ابزار پیش پا افتاده‌ى اطرافمان، آثارى دیدنى بیرون مى‌کشد! فقط کافى ست مهارت و ذوق “هنرمندانه دیدن” را در وجودمان بپرورانیم و از حضور و برخوردش با جهان پیرامون لذت ببریم.
راحله جمعه پور، طراح و تصویرگر ایرانىِ ساکن آمریکاست. او در مورد خودش، کودکى و کارهایش مى‌گوید:
“در دوران کودکى، طراحی، تماشای کارتون‌های تلویزیون و خواندن کتاب‌های کانون پرورش فکری کودک و نوجوان، بازی‌های مورد علاقه‌ام بود. بخش بزرگی از خلاقیت ذهنى من، زمانى شکل گرفت که به همراه برادرم، کاراکتر‌های طراحی شده روی کاغذ را با قیچی می‌بریدیم و شهرِ بزرگِ کاغذی همراه با داستان‌های فی‌البداهه کودکانه خلق می کردیم.
بزرگ ترین خوشحالی من زمانی بود که جعبه زرد رنگی که کارتون‌های سیاه و سفید نشان مى داد، تبدیل شد به جعبه سیاهی که حالا کارتون‌های رنگی را می شد در آن تماشا کرد. ده ساله بودم که کاراکتر‌های انیمیشن‌های دیزنی را با استپ کردن ویدیو از روی مانیتور تلویزیون طراحی می‌کردم. همان‌جا مطمئن شدم که من هم می‌خواهم همان را بسازم که در تلویزیون به نمایش درآمده؛ اما نمی‌د‌انستم آن چیز یا آن شغل و حرفه چیست؟
رشته گرافیک را در هنرستان انتخاب کردم و کارآموزِ انتشارت بهنشر مشهد شدم. از کارهایم استقبال شد و دو کتاب که اولین و آخرین کتاب‌هایم در ایران بود، همان دوران به چاپ رسید. وارد دانشکده هنرهای زیباى دانشگاه تهران شدم و “محمدعلى بنی اسدی” را شناختم و فهمیدم او همان کسی است که عاشق تصویرسازی هایش در مجله “کیهان بچه‌ها” بودم!
اکنون در رشته‌ى هنرهای تجسمی در مقطع ام افت‌ای مشغول تحصیلم. زندگی در آمریکا، ذهنیت و دانشم را به تصویرسازی کودک، نسبت به آن چه در ایران آموخته بودم تغییر داد. بعد از عضویت انجمن تصویرگران و نویسندگان آمریکا و شرکت در کنفرانس هاى تصویرسازی، متوجه شدم که تصویرسازیِ کودک راه سختی ست! نباید عجله کرد و یک کتاب خوب چاپ شده با ارزش‌های بصری قوى، بهتر از ده ها کتاب چاپ شده‌ى متوسط است.
من هر روز طراحی می‌کنم و سعی می‌کنم نکاتی را که مدیران هنری انتشارت و تصویرگران با سابقه گوشزد می کنند تمرین کنم. این نکات شامل طراحی شخصیت و نشان دادن حرکات و احساسات آن ها، تقابل و بازسازی عکس‌العمل‌های رد و بدل شده بین شخصیت‌های داستانی، فضا سازی، طراحی از زاویه دید‌های مختلف و موارد مهمی دیگرى ست که در دنیای تصویرسازی باید به آن پرداخت.
در کنار تصویرسازی، نقاشی هم می‌کنم. زندگی دور از وطن به آدم این فرصت را میدهد در مورد چیزهایى فکر کند که قبلاً در آن غرق بود؛ اما حالا با فاصله‌ای دورتر می‌تواند به آن‌ها نگاه کند و به تصویر کشد و مورد نقد قرار دهد.
مجموعه‌ى فنجان‌های کاغذی را که هر روز در آن‌ها قهوه می‌نوشم، برای یک سال جمع‌آوری کردم. تصمیم گرفتم که از اشیا بازیافتی، هنر بسازم. هم کاری کرده باشم برای طبیعت و هم اینکه خیلی لذت بخش است وقتی از چیزی بی‌ارزش، ارزش خلق می‌شود.
تصاویر، طراحی هایی از زندگی روزمره همه ماست؛ با این تفاوت که اکثر شخصیت‌ها در طبیعت هستند و این هم دلیل ساده اى دارد! جایی که من زندگی می‌کنم پر است از گل و گیاه و حیوانات بومى. امیدوارم که لذت ببرید”
